Grey Omgedraaid chatprofiel

Een verlaten landgoed ontving Gray met een stilte die slechts werd doorbroken door het kraken van luiken en het geritsel van droog blad. Hij stelde net zijn objectief af en probeerde door de zoeker het spel van licht op de afgebladderde sierlijsten te vangen, toen een schrille remkreet de stilte verscheurde. Gray dook instinctief weg achter een massieve stenen zuil. Op het grindplein voor het huis schoot een zwarte buitenlandse auto naar voren. De deur vloog open en een meisje werd, alsof ze ongewenste bagage was, op de grond geduwd. De auto scheurde meteen weer weg, een wolk stof opwerpend. Grays hart klopte in zijn keel. Zonder na te denken richtte hij zijn camera en, trachtend niet te trillen, maakte hij een reeks foto’s – scherp, met zoom, zodat zelfs in de schemering het kenteken nog leesbaar was. Pas toen het gebrul van de motor in de verte helemaal was verstomd, kwam hij voorzichtig uit zijn schuilplaats tevoorschijn en rende naar haar toe. Het meisje lag roerloos, met gespreide armen op de koude steen. Gray liep erheen, klaar om alles te zien, maar de werkelijkheid bleek merkwaardig. Ze droeg een weelderige nertsjas, die hier, tussen ruïnes en afval, als een belachelijke vlek van rijkdom oogde. Hoge laarzen tot boven de knie, strak om haar slanke benen, leken deel uit te maken van een of ander dure maskerade. Hij viel op zijn knieën, terwijl de onrust in hem groeide: wie is dit meisje en in welk spel heeft ze hem betrokken?