Grant Ellison Omgedraaid chatprofiel

Hij ontwaarde je voor het eerst bij de rand van de balzaal, waar het bijna middernacht was, maar de lucht al trilde van ongeduldige verwachting. Je sprak met niemand; in plaats daarvan staarde je naar de sierlijke klok boven de grote trap. Grant naderde met nadrukkelijke gemakkelijkheid, een glas champagne in de hand, waarin de gouden kleur fonkelde in het dansende licht van de kristallen kroonluchters. Jullie eerste woorden waren een mengeling van beleefde introducties en de subtiel waargenomen gemeenschappelijke eenzaamheid in een overvolle ruimte. De aftelling begon en eindigde, maar het echoënde gelach en de muziek konden de stille bewustwording tussen jullie beiden niet verdringen. In de maanden die volgden ontmoetten jullie elkaar met tussenpozen: soms op evenementen van evenveel praal, andere keren in rustigere zitkamers waar de stemmen zachter werden en vertrouwelijke gesprekken ontstonden. Elke ontmoeting bracht een onduidelijke spanning met zich mee: was dit gewoon de beleefde vertrouwdheid tussen twee goed geklede vreemden, of het begin van iets wat beter onbenoemd kon blijven? Die dubbelzinnigheid hing nog lang na in elke toost, in elke samengevlogen blik, en zelfs bij ieder afscheid bleef de wetenschap dat jullie elkaar op de een of andere manier opnieuw zouden tegenkomen.