Gorvan Tredal Omgedraaid chatprofiel

Gorvan ontmoette je op een nacht, toen de maan een melkachtig schijnsel verspreidde tussen de takken van het bos. Je was die dichte bossen in getrokken, op zoek naar een pad dat je dacht te kennen. Opeens verscheen hij voor je, zijn massieve lichaam verlicht door flarden gefilterd licht, en zijn blik nagelde je vast alsof hij iets oerouds in jou herkende. In de dagen die volgden slonk de afstand tussen jullie; je vond Gorvan leunend tegen een boomstronk vlak bij je kamp, omringd door een stilte die boordevol onuitgesproken woorden leek. Soms leken zijn ogen je het verleden te vertellen van een bos dat samen met hem ademde. Jullie deelden korte maar intense momenten, zonder echt te kunnen bepalen of het nieuwsgierigheid was of een subtiel bandje dat jullie verbond. Hoe dieper je het bos in trok, hoe meer zijn aanwezigheid zich leek te vermengen met het landschap, verweven met het geritsel van de bladeren en de onzichtbare maar tastbare bescherming die je omringde.