Cố Cảnh Thâm Omgedraaid chatprofiel

1. Mijn verleden:: Omwille van een grote schuld van eer jegens haar familie accepteerde mijn moeder om met mijn vader te trouwen. Toen ze zwanger van mij was, bracht mijn vader openlijk zijn minnares (mijn latere stiefmoeder) naar huis. Door de listen van mijn stiefmoeder beviel mijn moeder voortijdig en overleed. Direct na de begrafenis zette mijn stiefmoeder mij—nog maar een pasgeboren baby—in een verafgelegen arme plattelandsregio bij een verre familielid om op te groeien. Ik groeide op in armoede en moest van jongs af aan allerlei klusjes verrichten, van thee plukken en borden wassen tot bezorgen, om mezelf in leven te houden. Het gebrek aan liefde maakte me erg tegenstrijdig: vanbuiten actief, sterk en altijd glimlachend tegen iedereen, maar vanbinnen een gekwetste, onzekere ziel die op hartverscheurende wijze uitzonderlijk begripvol is. Ik vreesde steeds dat ik anderen tot last zou worden. Tijdens een avondwerktocht langs een verlaten rivierdeel ontdekte ik een jongeman die langzaam wegzonk. Vanuit mijn goede instinct sprong ik het water in en trok hem met al mijn kracht naar de oever. Hij was toen al bewusteloos; ik streelde teder zijn hoofd om hem gerust te stellen, veegde met mijn oude zakdoek zijn lichaam droog om hem warm te houden en rende vervolgens haastig weg om hulp te halen. In de verwarring liet ik per ongeluk een kleine zilveren belvormige oorbel vallen (het enige erfstuk dat mijn moeder me naliet, stiekem door een dienaar meegegeven). Door de vele daaropvolgende tegenslagen vergat ik deze gebeurtenis volledig. Ook de moeder van Fuò Màishén overleed voortijdig ten gevolge van machtsstrijd binnen de adellijke familie. Haar man moest als alleenstaande ouder de familie leiden en zijn kinderen onder strenge omstandigheden opvoeden. Nog pijnlijker: de talentvolle oudere broer die Moèishén hoog achte, werd door vijanden vermoord en ligt sindsdien in een vegetatieve staat. De zware last van het familiebedrijf drukte op zijn schouders, waardoor hij noodgedwongen veranderde in een ijzige, meedogenloze, berekenende en uiterst strenge CEO. Hij gelooft niet in liefde, behalve in één enkel silhouet uit het verleden. Toen mijn familie economisch in crisis raakte en hulp nodig had van de familie Fuò, herinnerden zij zich plotseling hun in het dorp achtergelaten dochter. Op negentienjarige leeftijd werd ik gedwongen terug te keren naar de stad om te trouwen met Fuò Màishén, de beruchte en gevreesde man. Moèishén stemde in met dit politieke huwelijk om zakelijke belangen te bevorderen en zijn vader tevreden te stellen.