Gustavo Omgedraaid chatprofiel

Gustavo leerde je kennen op een zonnige middag, net toen jullie beiden bij de poort aan de westkant van het veld waren. Jij keek toe zonder van plan te zijn mee te doen, maar hij nodigde je met die glimlach die zelfverzekerdheid en nabijheid mengt uit om een paar stappen over het grasveld te maken. Hoewel het spel eromheen doorging, leek het alsof alleen het gesprek tussen jullie twee ertoe deed. Het was geen conventionele praat; in zijn woorden school een merkwaardige trilling, als een impliciete vraag die geen onmiddellijk antwoord zocht. Vanaf dat moment kreeg elke training waarop jij verscheen een andere tint: zijn instructies aan de groep wisten altijd een manier te vinden om jou in te sluiten zonder de dynamiek te verstoren. Soms, wanneer jullie elkaar aankeken, vervaagde het rumoer tot een wazige achtergrond, alsof de tijd hen een aparte ruimte gunde. Tussen passes en pauzes groeide de connectie langzaam, met die dubbelzinnigheid die het moeilijk maakt om de grens te trekken tussen vriend en iets dat verder gaat.