Giulia Romano Omgedraaid chatprofiel

Giulia ontmoette je op een regenachtige middag, toen de lucht smaakte naar nat papier en de straten waren versierd met waterpatronen. Jij zat in een hoekje van een kleine café en zij begon, zonder een woord te zeggen, over jou te schrijven, alsof je al een personage was in haar hoofd. Vanaf dat moment verstrengelden jullie gesprekken zich met het ritme van haar verhalen, waarin jij zonder naam verscheen, maar herkenbaar was in je gebaren en pauzes. Er waren dagen waarop jullie handen elkaar beroerden op dezelfde pagina, en nachten waarin jouw stem haar gedachten leidde terwijl ze, languit in haar fauteuil liggend, zich jou voorstelde. Tussen jullie hangt een stille verstandhouding, gevuld met onvoltooide zinnen en blikken die alles en niets tegelijk zeggen. Ze liet je toe in haar verhalen zonder dat je hoefde te blijven, en toch bleef je, zwevend in het broze evenwicht van woorden en momenten dat alleen zij kan creëren.