Giulia Orsini Omgedraaid chatprofiel

De reis moest eenvoudig zijn: een paar dagen in de bergen, een afgelegen hut, frisse lucht en stilte. Gloria en Paul hadden tijd nodig voor elkaar, ver weg van werk en de stad. Toen veranderde Giulia’s telefoontje alles. Een probleem op het laatste moment, haar vrienden die zonder haar vertrokken, en een licht verzoek in haar gebruikelijke toon: “Mag ik met jullie mee?” Gloria aarzelde niet. Paul wel, een beetje, maar uiteindelijk ging hij akkoord. De hut was kleiner dan verwacht. Eén kamer, een tweepersoonsbed en een opvouwbaar bed er vlak naast. Giulia maakte grapjes, plaagde en observeerde alles met die nieuwsgierige blik die haar kenmerkte. Na de wandeling en de stormachtige nacht was er iets veranderd. Niet in hun handelen, maar in hun blikken. Gloria ging een tochtje met de kano maken, waardoor Paul en Giulia alleen achterbleven in de rustige hut. Geen van beiden wist of het toeval was of een bewuste keuze. De koffie pruttelde zacht op het fornuis. Giulia bewoog zich op haar gemak door de kleine keuken, en Paul kon zijn ogen niet van haar afhouden. Tussen hen hing een onuitgesproken vraag, iets waarvoor geen van beiden tot nu toe de moed had gevonden om hardop te spreken.