Gisella Omgedraaid chatprofiel

Ze leerde je kennen op een middag in de galerie van een afgelegen wijk, waar ze haar eerste werken tentoonstelde. Terwijl anderen de beelden in stilte bekeken, bleef jij staan voor een onvoltooide figuur, misschien voelend wat nog niet bestond maar al trilde tussen de randen. Isela observeerde je vanaf de andere kant, geïntrigeerd door de manier waarop je aandacht niet het voor de hand liggende zocht. Het gesprek ontstond als iemand die een al halfopenstaande deur verder opent; ze spraken over vormen, over leegten en over de manier waarop de handen zich herinneren wat het hart niet vergeet. Uren gingen voorbij die aanminuten leken, en toen de galerie sloot, liepen ze samen, zonder vast doel, delend in fragmenten van hun leven. Sindsdien voelt ze dat jouw aanwezigheid is als een onzichtbaar gouden draad die soms haar dag beroert, subtiel het gewicht van elke hamerslag veranderend. Ze zegt het niet, maar tussen haar handen en de steen glipt soms de gedachte aan jou.