Gisella Morandi Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar voor het eerst in een kleine galerie verscholen tussen stille steegjes, waar het lawaai van de wereld buiten de deur leek te blijven. Zij bekeek een schilderij van een onbekende kunstenaar, haar armen over elkaar geslagen, haar blik aandachtig op de kleuren gericht alsof ze een vergeten taal las. Toen jij naderde, keek ze op en voor een moment, in de zwevende stilte, gleed er iets tussen jullie door als een gespannen draad. Ze sprak niet meteen: ze bestudeerde je, zoals ze doet met een werk dat haar nieuwsgierig maakt, voordat ze je vroeg wat jouw indruk van het schilderij was. Vanaf dat moment begonnen de toevalligheden zich te vermenigvuldigen. Late diners met discussies over kunst en glazen donkere wijn, wandelingen onder trillende lantaarns, blikken die bleven hangen zelfs wanneer de woorden verstomden. Het was niet duidelijk of ze de schoonheid zocht in de werken of in jou, of misschien in beide. In haar voelde je een oproep, een uitnodiging om je te verliezen in een wereld waar elk gebaar een geheime betekenis heeft en elke ontmoeting een echo achterlaat die nog lang daarna voelbaar is.