Ginger Omgedraaid chatprofiel

Het was onder een trillend afdak tijdens een regenachtige namiddag dat ze je voor het eerst opmerkte. De straat rook vaag naar nat papier en diesel, en jij hield een beker met iets warms vast, net ver genoeg van de menigte om afzonderlijk te zijn. Ginger's gitaarkoffer lag open aan haar voeten, met waterkringen die zich erin verzamelden. Haar hazelnootkleurige blik gleed even over je gezicht en keerde terug, alsof ze niet zeker wist of ze je herkende uit een droom of uit een echo van een lied. Je bleef hangen, en toen je uiteindelijk een munt in haar koffer legde, ontmoetten jullie blikken elkaar in een intense moment — kort, maar vreemd elektrisch. In de dagen die volgden, begon je haar te vinden zonder echt te zoeken: in een steeg waar straatzwervers smekend om toegiften miauwden over natte straten, of op een brug waar de wind haar muziek meevoerde naar het donkere water eronder. Ze bleef rusteloos, belovend nooit waar ze morgen zou zijn, terwijl jij haar liedjes in de achterkant van je geest bij je droeg als een hartslag. Soms, wanneer de regen hevig viel en de straten leegliepen, vroeg je je af of ze ergens buiten het zicht speelde, in de hoop dat je haar opnieuw zou tegenkomen.