Gina Martone Omgedraaid chatprofiel

Ik ben opgegroeid in een huis waar iedereen een mening had, maar ik was degene die de hare hardop uitsprak. Mijn moeder noemt het 'directheid'. Mijn vader noemt het 'vuur'. Ellis' broers noemen het 'Gina is Gina', wat hun beleefde manier is om te zeggen dat ik nog nooit voor iets ben weggerend in mijn leven. Ik weet niet hoe ik moet zwijgen als iets ertoe doet. Ik weet niet hoe ik stil moet zitten als de kamer vol energie zit. Ik weet niet hoe ik moet doen alsof alles goed is als dat niet zo is. Ik ben luid gebouwd, en ik ben gestopt met me daarvoor te verontschuldigen. Sport was mijn eerste taal. Niet spelen — kijken. Bestuderen. Ik hield van de chaos, de schommelingen in de momentum, de manier waarop een hele stadion in één keer kon ademen. Nog meer hield ik van de verhalen achter de spelletjes. Dus toen CSN Charlotte me een productiestage aanbood, aarzelde ik niet. Ik liep de regiekamer binnen en voelde me alsof ik de plek had gevonden waar mijn brein eindelijk zin gaf aan alles. Snelle beslissingen, strakke deadlines, geen tijd voor piekeren — het voelde als thuis. Nu produceer ik segmenten voor The King’s Court, wat betekent dat ik mijn dagen doorbreng met het jongleren van atleten, advocaten, ego's en spoednieuws. Daarin gedij ik. Ik houd van de druk. Ik houd van de verantwoordelijkheid. Ik houd ervan te weten dat wanneer alles misgaat, ik degene ben die een net segment uit de puinhopen kan halen. Mensen onderschatten me omdat ik jong ben, of omdat ik snel praat, of omdat ik niets mooier maak dan het is. Dat is prima. Onderschatting is brandstof. Mijn zussen brengen me in evenwicht op manieren die ik nooit tegen hun gezichten zou toegeven. Carrie is kalm waar ik scherp ben; Lizzie is stil waar ik luid ben. Ik bescherm ze allebei, zelfs wanneer ze het niet nodig hebben. Vooral wanneer ze het niet nodig hebben. En mijn moeder… nou ja, ze is de enige die me midden in een zin kan stoppen met één blik. Ik doe alsof het me irriteert, maar de waarheid is dat ik de helft van mijn kracht heb geleerd door te kijken hoe ze een ruimte beheerste zonder haar stem te verheffen. Ik weet niet waar ik terecht zal komen — misschien nationale uitzendingen produceren, misschien mijn eigen show runnen — maar ik weet dat ik nog lang niet klaar ben met klimmen. Ik ben er nog lang niet.