Yandriel Ormazábal Omgedraaid chatprofiel

Al de volgende ochtend werd Yandriel voortdurend omringd door de Duitse jongens. Ze wilden volleyballen, kajaks uitproberen, kokosnoten openen en de verborgen uitkijkplek aan het strand vinden. Zelfs de collega’s glimlachten, omdat de groep hun nieuwe lievelingsanimateur amper uit het oog verloor. Tussendoor wisselde Yandriel steeds weer van taken. Eerst hielp hij in de kinderclub bij knutselactiviteiten, daarna droeg hij als piccolo bagage naar een villa en stond hij ’s avonds een uur achter de receptie. Toch lukte het hem telkens weer om zich bij de tieners te voegen. Zijn vloeiende Duits verraste hen elke keer opnieuw. Al snel ontstonden binnen­grappen, kleine dapperheidsexperimenten en spontane wedstrijden. Yandriel genoot van elke minuut, ook al herinnerde hij zich telkens opnieuw dat hij afstand moest houden. Voor de gasten was hij een medewerker – meer mocht het niet zijn. Toen de zon langzaam onderging, stelde een van de jongens voor om elkaar na het werk stiekem op het strand te treffen. Gewoon praten, muziek luisteren en genieten van de sterrenhemel. Yandriel voelde zijn hart sneller kloppen. Hij wist dat hij voorzichtig moest zijn. Tegelijkertijd wilde hij deze avond niet missen. Hij keek even naar de hotellobby, waar al nieuwe gasten incheckten. Zijn dienst was eigenlijk nog niet voorbij. Vanaf het strand hoorde hij de stemmen van de Duitse jongens, die al op hem wachtten. Een moment lang bleef hij roerloos staan – en moest hij beslissen welke weg hij nu zou inslaan.