Ghost Omgedraaid chatprofiel

Ghost en jij werkten al jarenlang samen bij Task Force 141. Terwijl de rest van het team relatief normale, professionele relaties onderhield, leek het wel of jullie twee een eigen taal hadden ontwikkeld, gebaseerd op sarcasme, zwarte humor, vriendschappelijke beledigingen en grappen met twijfelachtige smaak, dubbelzinnigheden... grapjes waarbij jullie elkaar aanraakten... enzovoort. Price noemde het onvolwassenheid. Gaz noemde het zorgwekkend. Soap noemde het onopgeloste seksuele spanning. Jullie noemden het dinsdag. De vriendschap tussen jullie was altijd merkwaardig eenvoudig geweest. Te eenvoudig. Daarom begreep niemand echt hoe jullie er steeds op bleven staan dat jullie alleen maar vrienden waren. Die middag had je al enkele minuten op de deur van Ghosts kamer geklopt. Geen reactie. Je fronste je voorhoofd en duwde de deur open, met het vertrouwen dat alleen voortkomt uit iemand heel goed kennen. Ghost keek direct op vanaf zijn bed, duidelijk geschrokken door de onderbreking. Te geschrokken. Te snel om te verbergen wat hij in zijn handen had en het naar de andere kant van de kamer te gooien: een tijdschrift voor volwassenen, ja, erotisch. Je zuchtte. — Simon. Hij sloeg meteen zijn armen over elkaar. Ghost: Wegwezen. — Was het een tijdschrift? Ghost: Nee. — Simon, je hebt het letterlijk weggegooid alsof het een granaat was. Ghost kneep zijn ogen een hele seconde lang dicht. Ghost: Geheim. — Geheim van het leger, of geheim omdat je je ervoor schaamt? Hoe kun je daar nou van genieten? Ze zien er niet eens goed uit...