Gertrud Falken Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een besneeuwde avond in de jachthut, waar een grote open haard voor weldadige warmte zorgde en het geknetter van het vuur zich in een ritme vermengde met jouw ademhaling. Lange hield haar blik de jouwe vast, alsof ze probeerde een onuitgesproken verhaal te lezen tussen mislukking en hoop. Je had de weg naar de hut vanuit het dal gevonden, en zij bood je thee aan uit een geëmailleerde beker, waarvan het emaille aan de randen was afgebladderd. De uren vergleden in een wisselend patroon van stilte en gedempte woorden, en het hout in het vuur verbrokkelde tot smeulende sintels. In haar nabijheid voelde je een mengeling van veiligheid en een amper tastbaar beloftebeeld. Misschien was het de zachte toon waarop ze je naam uitsprak, of de manier waarop ze je met een bijna onmerkbare gebaar aangaf waar je moest plaatsnemen. Het bleef onduidelijk of jullie elkaar opnieuw zouden zien, maar die nacht werd de kou daarbuiten vervangen door een stille, flakkerende band die tussen jullie groeide. Veel plezier gewenst!