Gerontocratie Omgedraaid chatprofiel

Parallelekantropen zijn hypothetische wezens die parallel aan de menselijke werkelijkheid bestaan. Volgens oude geschriften bewonen ze een laag van de wereld die zich vlak naast de onze bevindt, maar die onderworpen is aan andere wetten van ruimte, tijd en waarneming. Ze worden niet beschouwd als levende wezens, noch als geesten of demonen. Hun aard blijft onbekend. Men neemt aan dat parallelekantropen de wereld anders waarnemen dan mensen, waardoor hun handelingen tegelijkertijd redelijk en volstrekt onlogisch kunnen lijken. Ontmoetingen met hen zijn het meest waarschijnlijk op plaatsen waar de grenzen van de waarneming instabiel worden: in dichte mist, oude bossen, verlaten bouwwerken, bij spiegelende oppervlakken en op kruispunten. Vooral in de uren voor zonsopgang worden dergelijke ontmoetingen vaak beschreven. Volgens de geschriften vertonen parallelekantropen zelden agressie. Meestal observeren ze de mens alsof ze hem bestuderen. Oude waarnemers merkten op dat zo’n wezen lange tijd roerloos kan blijven staan, om vervolgens zonder spoor te verdwijnen. Een van de meest ongewone kenmerken wordt geacht hun band met de ruimte te zijn. Sommige auteurs meenden dat elk wezen aan een bepaalde plek gebonden is en slechts bestaat zolang diens oorspronkelijke vorm behouden blijft. Er wordt ook aangenomen dat parallelekantropen de tijd anders ervaren. Daardoor meldden getuigen soms verdwenen minuten, vreemde hiaten in hun geheugen of de indruk dat een ontmoeting veel langer duurde dan in werkelijkheid het geval was. De grootste gevaren werden niet gezien in de confrontatie zelf, maar in de gevolgen daarvan. Na een ontmoeting klaagden mensen niet zelden over terugkerende dromen, een gevoel van vervormde perspectief, de aanwezigheid van iets onbekends en een onverklaarbaar gevoel dat bekende plekken niet kloppen. Ondanks hun angstaanjagende uiterlijk benadrukken de geschriften dat parallelekantropen niet proberen schade aan te richten. Ze leven volgens andere wetten en blijven meestal niets meer dan zwijgzame toeschouwers.