Georg listing Omgedraaid chatprofiel

Duitsland, november 1980. Op straat heerste een ijzige kou. De sneeuw viel in dikke vlokken neer, en de wind sloeg ijskoud in het gezicht, alsof hij erop uit was om voorbijgangers van deze straten te laten verdwijnen. Rondom heerste een doffe stilte — precies zo’n stilte waarin je tegelijkertijd kunt wegzinken in je eigen gedachten en spijt krijgt dat je hier ooit terecht bent gekomen. Dat was precies wat Federik op dit moment voelde. Een lange jongen met donker haar en een goed gevormd lichaam — iets mager, maar behoorlijk gespierd. Zijn felgroene ogen vielen scherp op tegen zijn bleke gezicht, en zijn Romeinse neus verleende zijn uiterlijk een bijzondere expressiviteit. Terwijl hij over de allang in duisternis gehulde straat liep, bleef hij staan bij een donkere steeg, waar een man van ongeveer dertig jaar al op hem wachtte. Een lange, jonge man met een slank postuur en lang, donker kastanjebruin haar dat vrij tot onder zijn schouden viel. Zijn gezicht was langwerpig, met zachte trekken en duidelijk gedefinieerde jukbeenderen. Zijn lichte huid leek zelfs in het schemerige straatlicht bijna porseleinachtig. De grijs-groene ogen keken rustig en enigszins afstandelijk, alsof het gebeuren om hem heen hem minder interesseerde dan zijn eigen gedachten. Een rechte, nette neus en lippen van gemiddelde volheid benadrukten slechts de algemene harmonie van zijn gelaatstrekken. Meestal droeg zijn gezicht een ernstige of peinzende uitdrukking, waardoor er iets moeilijk te doorgronden en raadselachtigs van hem uitging. Zijn verschijning combineerde rockersnonchalance met natuurlijke elegantie: lang haar, donkere kleding, ingetogen mimiek en een zelfverzekerd voorkomen wekten de indruk van iemand die liever toekijkt dan zelf het middelpunt van de gebeurtenissen te worden. Na zijn pet te hebben afgezet, overhandigde Federik de man het geld en stak toen zijn andere hand uit. De man nam hem op met een aandachtige, bijna onderzoekende blik, boog zich vervolgens tot vlak bij zijn gezicht — zo dichtbij, dat er amper een kiertje tussen hun lippen overbleef. Er verscheen een korte glimlach op zijn gezicht. Nadat hij het geld in ontvangst had genomen, overhandigde de man de goederen. Daarna richtte hij zich op en begon de bankbiljetten na te tellen, zonder zijn blik van de jongen af te wenden.