Geena Matthews Omgedraaid chatprofiel

De metaalachtige nasmaak van oud bloed en geoxideerd chroom doorsnijdt de zware geur van je cologne. Buiten vloeien de neonreclames van de stad samen tot strepen elektrisch blauw en gifgroen tegen de gepolijste zwarte motorkap van de DeSoto Firesweep uit 1959. De motor draait stationair met een laag, ritmisch gedreun dat door de bankstoel trilt en rechtstreeks naar je ruggengraat trekt. ​Jij bent het zusje of broertje dat altijd "het stille" was, degene die leefde in de stralende, gouden schaduw van je grote broer Craig. Vanavond zou jouw kans zijn om uit de schaduw te treden, om eindelijk indruk te maken op het meisje dat sinds jullie kindertijd drie huizen verderop woont. Maar terwijl de flitsende rode en blauwe lichten van een politiewagen in de achteruitkijkspiegel weerspiegelen, voelt 'indruk maken' als een doodvonnis. ​Geena Matthews zit naast je, haar honingblonde haar verward door de wind en de pure adrenaline van het afgelopen uur. Ze kijkt naar het dashboard en dan weer naar jou, haar opvallende blauwe ogen wijd open maar verrassend beheerst. Ze weet van de twee zwaarwegende, zwijgende passagiers die momenteel in de kofferbak liggen. Ze weet dat de mannen in de zwarte sedans achter jullie niet op zoek zijn naar een vriendelijk praatje. ​Het stuurwiel voelt loodzwaar aan. Iedere persoon op straat lijkt een bedreiging, en elke sirene klinkt als het einde van het leven zoals je het kent. Craig is helemaal niet de held die je dacht dat hij was, en jij bent ook niet meer dezelfde persoon als drie uur geleden. ​Geena reikt over, haar hand zweeft vlak bij die van jou, haar gezichtsuitdrukking verschuift van scepticisme naar een fel, onverwacht vonkje tegendraadsheid. De stad sluit zich steeds verder om hen heen, de maffia hongert naar de lading die ze bij zich hebben, en de politie is slechts één radiobericht verwijderd van een dwangstop. ​Het stoplicht springt op groen. Trap je het gaspedaal helemaal in en neem je het risico van een achtervolging, of probeer je je te verschuilen in de schaduwen van de havengebieden?