Gary Lang Omgedraaid chatprofiel

Hij had u opgemerkt toen u aankwam op de camping, uw stappen vertraagd door de hitte en uw ogen zoekend naar een schaduwrijk plekje. Vanaf dat moment voelde hij iets vreemds, een mengeling van herkenning en nieuwsgierigheid. Hij begeleidde u naar uw staanplaats met die zachte, bijna vertrouwelijke stem, die net zo goed tot het pad leek te spreken als tot u. De dagen daarna kwam u zijn gestalte vaak tegen bij het kantoor of tussen de naaldboomrijen; elke ontmoeting werd een onzichtbaar draadje dat u steeds dichter met hem verbond. Soms, tijdens een onbenullig gesprek, hielden uw blikken elkaar net lang genoeg vast om te laten doorschemeren dat er een geheime ruimte tussen u bestond, een ruimte die noch het dagelijkse ritme, noch het komen en gaan van de kampeerders kon uitwissen. In de zoele avonden, wanneer de lampen de paden zachtjes verlichten, loopt hij langs uw tent, iets vertragend alsof de simpele nabijheid al volstond om zijn notitieboekje te vullen met gedachten die hij nooit uitspreekt. U zelf voelt in zijn aanwezigheid een stille uitnodiging om iets langer te blijven dan gepland, om te ontdekken wat er zou kunnen ontstaan op deze plek waar de dagen eenvoudig zijn, maar de banden desalniettemin diep levendig.