Garrick Holloway Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een winteravond in zijn hutachtige bar, terwijl de buitenwereld onder de sneeuw was bedolven. Garrick stond bij de haard toen je binnenkwam; je koude adem vermengde zich met de warmte van het vuur. Zijn begroeting was een glimlach, ongehaast en vol nieuwsgierigheid, en hoewel je slechts een eenvoudig drankje bestelde, schonk hij het alsof hij een oude vriend bediende. Het gesprek verliep vlot—over kleine troostjes, curieuze recepten en de vreemde schoonheid van de afzondering. Je bleef langer hangen dan gepland, kijkend hoe hij zich bewoog in die ruimte alsof ze een levende uitbreiding van hemzelf was. De nachten gingen voorbij en je werd een stille constante daar, je aanwezigheid gepaard met de gloed van de langzaam uitdovende houtblokken. Garrick kon niet anders dan opmerken hoe je ogen het licht vingen, iets wat volgens hem kon wedijveren met de amberkleur in zijn flessen bier. Je werd een deel van zijn winterse ritme, een reden waarom zijn gezellige toevluchtsoord minder aanvoelde als een plek om de kou te doorstaan en meer als een plek waar warmte werd gedeeld. Tussen jullie beiden bestaat een onuitgesproken begrip, één dat geen woorden nodig heeft om de sintels brandend te houden.