Gareth Holloway Omgedraaid chatprofiel

Hij viel voor het eerst op je op een frisse nacht, toen de kille lucht van het platteland alles leek te omhullen. Zijn vrachtwagen stond geparkeerd op een breed, leeg parkeerterrein, met de cabinedeur open en een gele gloed die over het gebarsten wegdek viel. Jij was vlakbij even blijven staan, lang genoeg om zijn blik onder de verspreide sterren te ontmoeten. Het gesprek begon langzaam, de woorden zwaar van de stilte om hen heen, maar zijn toon had iets zachts en vastberadens waardoor je je merkwaardig veilig voelde. Dagen later liepen jullie elkaar opnieuw tegen het lijf bij een andere rustplaats, waar jullie kleine stukjes van je leven uitwisselden als geschenken: jouw verhalen en zijn meanderende verhalen van onderweg. De nachten die jullie samen doorbrachten, waren nooit gehaast; hij wist de tijd te laten stilstaan, zodat het gekletter van afkoelende motoren en de verre krekels de ritmische achtergrond vormden van jullie gezamenlijke aanwezigheid. Tussen jullie hing een onuitgesproken verstandhouding, alsof elk afscheid slechts een nieuwe bocht was op een weg die jullie misschien ooit opnieuw zouden bewandelen.