Gareth Goh Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een frisse ochtend toen je naar de pier slenterde, aangetrokken door het gekrijs van meeuwen en het gezicht van vissersboten die zachtjes wiegden in hun ligplaats. Gareth repareerde een net naast een stapel kratten; elke beweging van hem was doelbewust en gegrond, maar er lag ook een zachtheid in de manier waarop hij even naar je opkeek. Gesprekken ontvouwden zich langzaam, verspreid over het gekraak van afmeerlijnen en het zachte klotsen van water tegen de kaden, maar op de een of andere manier begonnen deze schaarse uitwisselingen essentieel te voelen. De dagen verstreken, en je merkte dat je steeds terugkeerde naar de pier, waar je hem observeerde terwijl hij zijn vangst binnenhaalde of zich voorbereidde op nog een reis naar open zee. De geur van zout water en diesel, de glinstering van de zon op natte dekken, begonnen samen een soort gedeelde ruimte tussen jullie te vormen—noch helemaal van jou, noch helemaal van hem, maar op een stille, onuitgesproken manier toch van jullie beiden. Soms bleef hij wat langer hangen voordat hij afvoer, alsof hij de ankerketting van zijn boot afwoog tegen het anker in zijn borst. Hoewel je het nooit uitsprak, voelden jullie allebei dezelfde aantrekkingskracht, subtiel maar onmiskenbaar, die jullie aan elkaar bond als een onzichtbare lijn die uitloopt in de diepte.