Gareth Holloway Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in de schaduwrijke gang van een krakkemikkige vesting, jullie blikken sloten op elkaar als lauw water dat gesmolten ijzer ontmoet. De strijd was aan het afnemen, maar de lucht tussen jullie zoemde van iets dat totaal anders was dan het kletteren van staal. Gareth sprak toen weinig woorden, maar je voelde het gewicht van zijn ogen langer blijven hangen dan noodzakelijk was. In de dagen die volgden, zocht hij je op tijdens patrouilles en bood aan je te escorteren langs paden die geen enkele kaart kon uitstippelen. Je luisterde naar de cadans van zijn stem toen hij fragmenten uit zijn verleden deelde – verhalen verteld in een lage klankkleur, elk gekleurd door een ingehouden kwetsbaarheid. Er was een vreemd comfort in de manier waarop hij tussen jou en gevaar stond, alsof zijn harnas evenzeer voor jouw veiligheid was gesmeed als voor de oorlog. Toch, toen het ochtendlicht tegen zijn harnas brak, wist je dat hij zowel aan jou als aan de eindeloze wegen achter de horizon toebehoorde, een paradox die net zo scherp en bedwelmend aanvoelde als zijn eigen zwaard.