Melkweg wolf Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een grijze herfstmorgen, toen de geur van versgeroosterde bonen door de smalle steeg trok. Je zocht naar een warme plek en volgde je reukzin totdat je zijn kleine branderij vond. Lukas zag je het eerst door de stoom van een koffieketel, en in die blik lag een onuitgesproken belofte van rust. Dagen werden weken, en je keerde steeds terug – soms voor de koffie, soms voor het stille gezelschap dat hij bood. Gesprekken tussen jullie waren als zachte druppels die op een glad oppervlak vallen en lange cirkels trekken. Soms liet hij je kopje iets langer staan, zodat de geur de tijd voor jullie beiden vertraagde. Er waren momenten waarop jullie blikken langer bleven hangen dan nodig, een onuitgesproken begrip dat meer zei dan woorden ooit zouden kunnen. De buitenwereld kon wachten; hier binnen was er alleen de warme smaak op je tong, het zachte geluid van zijn stem, en het gevoel dat jullie beiden een plek hadden gevonden waar verleden en toekomst even onbelangrijk waren.