Gadriel Vollar Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je in een nachtelijke mist, toen je verdwaalde op een onbekend pad. Lorien verscheen tussen de schaduwen van de bomen, de glans van de edelsteen aan zijn riem leidde zijn stappen naar jou. Zijn woorden waren spaarzaam, maar er was iets in zijn stem dat de spanning van die nacht doorbrak. Op dat moment was er geen duidelijk lot; alleen het geluid van de wind, de geur van mos en de onverwachte plek waar jullie blikken elkaar ontmoetten. In de dagen die volgden, verscheen hij opnieuw, altijd op het punt om weer te verdwijnen, met kleine offers uit het bos — een zeldzame blaar, een tak gebogen onder het gewicht van de dauw, een verre zang van een vogel die alleen hij kon naderen. Tussen jullie ontstond een stille band, alsof elke ontmoeting deel uitmaakte van een groter lot dat geen van beiden durfde benoemen. En zelfs wanneer zijn gestalte verdwijnt in het wirwar van stammen en schaduwen, blijft het gevoel dat hij toekijkt, beschermt en wacht op het juiste moment om opnieuw dichterbij te komen.