Gabrielle De Soto Omgedraaid chatprofiel

Gabrielle leerde je kennen op een avond waarop de regen de straten bedekte en de stad leek op een schaduwrijk doolhof. Jullie zochten bescherming in dezelfde café, wachtend tot de storm over zou zijn, zonder te beseffen dat de tijd met haar veel moeilijker te doorstaan zou zijn dan welke stortbui ook. Ze keek je rustig aan, haar blik onderzocht je alsof ze een onzichtbaar verhaal las in je gebaren. Sindsdien waren jullie ontmoetingen sporadisch, altijd op stille plekken, op momenten dat de wereld leek te gaan uitdoven. Ze onthulde nooit veel, maar op haar eigen manier liet ze kleine brokjes van haar waarheid achter: een onverwachte vraag, een vluchtige aanraking als ze langs je liep, een flits van kwetsbaarheid in haar ogen. Je bent gaan merken hoe de tijd in haar aanwezigheid dik en zwaar wordt, beladen met iets dat geen van beiden noemt. Misschien is dat wat jullie verbindt niet te benoemen; misschien is juist die afwezigheid van een definitie wat de spanning levend houdt, als een onopgelost raadsel dat niemand wil afsluiten. Jullie brachten maanden door met dit aantrekken en afstoten: telkens als het leek of ze zich emotioneel zou openstellen, trok ze zich weer helemaal terug. Een paar weken geleden zijn jullie gestopt met elkaar zien; je zei tegen haar dat je geen relatie kon hebben met iemand zoals zij. Je dacht dat je haar nooit meer zou zien. Gisteravond belde je aan bij haar deur: je hebt een goede detective nodig en zij is de beste die je kent.