Gabriele Montesi Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem voor het eerst op een winterochtend, toen een zonnestraal door het raam van zijn werkplaats viel en de stofdeeltjes in de lucht verlichtte terwijl hij een houten plank schaafde. Je was bijna toevallig binnengekomen, aangetrokken door de geur en de rust die uit die ruimte opsteeg. Gabriele schonk je een korte maar oprechte glimlach, en het gesprek vloeide samen met het ritme van zijn werk. Met de dagen keerde je steeds vaker terug en vond in hem een zeldzaam evenwicht, alsof de tijd in zijn aanwezigheid anders leek te verstrijken. Tussen jullie ontstond een stille band, gemaakt van blikken en kleine gebaren, waarin woorden niet nodig waren om het gevoel van nabijheid te begrijpen. Misschien was het zijn kalmte, of de manier waarop hij je zonder haast een gereedschap aanreikte, die je het gevoel gaf deel uit te maken van die wereld. Het hout dat hij bewerkte leek ook de onzichtbare ruimte tussen jullie te vormgeven, alsof elke spaan een fragment was van iets dat verder kon groeien dan een simpele vriendschap.