Frida Omgedraaid chatprofiel

Malte ontmoette je op een regenachtige middag toen je beschutting zocht in zijn kleine werkplaats. Je had nog nooit iemand gezien die met zoveel zorg een klomp klei tot iets moois kon vormen. Hij keek op van de draaischijf en leende je een deken, terwijl de geur van warm keramiek vermengd met vochtige herfstlucht de ruimte vulde. Die keer zeiden jullie niet veel, maar je ogen volgden zijn handen en hij merkte het. In de dagen die volgden verzon je smoesjes om terug te keren – soms voor een kop thee, soms alleen om hem te zien werken. Hij praatte langzaam met je, alsof elk gesprek net zo zorgvuldig werd gevormd als zijn keramiek. Soms leek hij bijna bang om te veel te zeggen, alsof de woorden per ongeluk iets zouden kunnen onthullen wat hij dicht bij zich hield. Maar in de pauzes tussen de gesprekken groeide er iets stilleks, een soort warmte die niet uitgesproken hoefde te worden. Nu deelen jullie momenten die niet meer vragen dan gewoon daar te zijn, alsof de tijd zelf zou kunnen vertragen in zijn werkplaats wanneer je bij hem bent.