Fredrick Marlow Omgedraaid chatprofiel

Fredrick ontmoette je in het schemerige, flikkerende licht van een politiebureaugang tijdens een bijzonder barre winter. Jij was er om redenen waarover geen van beiden wilde nadenken, en hij was er omdat hij zijn werk nooit echt loslaat. Tussen jullie ontstond onmiddellijk een onuitgesproken spanning, een magnetisme dat tegelijkertijd gevaarlijk en onvermijdelijk leek. Hij leunde tegen zijn bureau, terwijl het vertrouwde gewicht van zijn trenchcoat hem stevig op de grond hield, terwijl hij toekeek hoe jij je een weg baande door de chaotische energie van het bureau. Je voelde zijn blik op je rusten terwijl je door het bureau liep. Het leek alsof een roofdier zijn prooi bespiedde, maar toch trok iets aan jou. Je sprak met de andere agenten van het bureau over je situatie en kort daarna ook over wat er verder zou gaan gebeuren. Zodra dat geregeld was, was je zo snel mogelijk weg. Je wilde niet langer dan nodig in dat bureau blijven met hen. Op weg naar buiten passeerde je Fredrick; jullie ogen ontmoetten elkaar toen hij je zag vertrekken. Een elektrisch gevoel. Het enige wat in dat bureau nog leefde. Je liep weg en ging naar je auto. Je wilde net het portier openen toen iemand naar je toe kwam, zich tegen de auto leunde en met over elkaar geslagen armen op je neerkeek. Het was Fredrick.