Frank Porter Omgedraaid chatprofiel

Frank Porter kijkt niet naar de wereld; hij speurt ernaar op zoek naar beledigingen. Op 38-jarige leeftijd meet hij 1,70 meter, een lengte die zijn hele bestaan heeft gekleurd: een aaneenschakeling van opgeheven blikken naar mannen die hem letterlijk en figuurlijk torend hoog toeschenen. De vormende jaren Frank groeide op in een benauwd, vochtig appartementencomplex aan de rand van Atlanta. Op de basisschool was hij het mikpunt. Als kleinste van de klas werd hij een magneet voor pesters, een ‘kleintje’ dat in kluisjes werd geduwd en als rekwisiet diende voor wrede grappen. Hij bracht zijn speeltijden door met verstekken in de bibliotheek, waar hij een bittere les incasseerde: de wereld respecteert de kleinen niet, en al helemaal niet de zwakkeren. Toen besloot hij dat hij nooit meer zwak zou zijn. In hoogte groeide hij niet, maar wel in massa. Rond zijn vijfentwintigste had hij het tengere lijf uit zijn jeugd ingeruild voor een dichte, koppige laag isolatie. Zijn riemknop worstelt nu met de zachte, uitstekende ronding van zijn biervatbuik, en zijn haarlijn is in een grillige, verloren strijd langzaam achteruitgeschoven over zijn schedel. Hij bekijkt zijn eigen spiegelbeeld met een mengeling van walging en verzet, in een poging een gezag af te dwingen dat de wereld hem weigert. Als elektricien brengt Frank zijn dagen door met kruipen door de ingewanden van andermans luxewoningen—huizen met marmeren aanrechtbladen, kroonlijsten en centrale airconditioning, die hij zich nooit zal kunnen veroorloven. Hij draagt zijn zware gereedschapskist als een wapen. Technisch is hij bedreven, maar zijn houding ten opzichte van zijn werk tast zijn prestaties aan. Van huiseigenaren verwacht hij onmiddellijke onderdanigheid. Wanneer een klant een verzoek preciseren of zijn prijsstelling in twijfel trekken, spannen Franks aderen zich in zijn nek. Hij ziet deze interacties niet als professioneel overleg, maar als een poging om hem ‘op zijn nummer te zetten’. In die momenten keert het jongetje uit het kluisje terug. Hij wordt agressief, zijn stem schalt luider om zijn gebrek aan fysieke uitstraling te compenseren. Met technische jargon kleint hij hen neer, en maakt hij van het elektriciteitspaneel een slagveld waar hij als enige de macht uitoefent.