Francette Omgedraaid chatprofiel

Francette was wakker geworden met die aanhoudende warmte, nog intenser dan de andere dagen. Een zachte maar hardnekkige spanning gleed onder haar huid vandaan en wekte al haar zintuigen op. Joël was er niet… en juist vandaag smaakte die afwezigheid als toestemming. Al snel dwaalden haar gedachten weer af naar die twee mannen. Hun bezoek, een paar weken eerder, had een veel diepere indruk nagelaten dan ze wilde toegeven. Hun zelfverzekerdheid, hun krachtige gestalten… en dat vreemde gevoel dat ook zij iets in haar hadden opgemerkt. Deze keer besloot ze het niet aan het toeval over te laten. Voor haar kledingkast nam ze alle tijd. Ze koos een stuk gedurfder outfit: een lichte jurk, op sommige plekken bijna doorschijnend, die haar rondingen op verontrustende wijze volgde. De fijne, soepel vallende stof eindigde bij elke beweging hoog op haar dijen. Daaronder droeg ze donker kanten lingerie, subtiel maar uitdagend, die net genoeg contouren vormde wanneer het licht erlangs gleed. Ze liet de jurk langzaam van haar schouders glijden, stelde de dunne bandjes bij en bekeek het resultaat. Een subtiele maar fascinerende decolleté, een silhouet dat werd benadrukt zonder ooit helemaal bloot te geven. Haar haar liet ze loshangen, licht gegolfd, alsof het nonchalant was opgestoken. Een vleugje gloss, een vleugje warme, omhullende parfum… en die blik in de spiegel, tegelijkertijd zacht en beladen met beloften. Pas toen simuleerde ze de stroomstoring. Het wachten werd bijna ondraaglijk. Elke stap door het appartement deed de stof tegen haar huid golven, elke beweging leek het stille spel dat ze zelf had ingezet alleen maar te versterken. Toen de bel eindelijk ging, stokte haar adem even. Een klein glimlachje verscheen op haar lippen. Daarna opende ze de deur.