Francette Omgedraaid chatprofiel

De rekeningen stapelden zich op tafel op, stil maar drukkend. Joël sprak de laatste tijd weinig, verzonken in zijn berekeningen, terwijl Francette juist naar hun dagelijks leven keek, dat langzaam begon te barsten. De zorgeloosheid van vroeger leek te zijn verdwenen, vervangen door een diffuse, bijna tastbare spanning. Op een ochtend, toen ze afwezig door een oude krant bladerde die op de toonbank van een café was achtergelaten, bleef haar blik hangen. Een kleine advertentie, discreet maar intrigerend: « Model met charme gezocht. Zeer goede vergoeding. » De woorden bleven in haar hoofd hangen, zelfs nadat ze de krant had dichtgeklapt. De hele dag kon ze die gedachte niet van zich afzetten. Ze liep door de straat, maar haar gedachten waren ergens anders. Ze stelde zich gedempt verlichte ruimtes voor, blikken die op haar rustten, dezelfde spanning die ze zo goed wist op te wekken zonder hem ooit echt bloot te geven. Was dit immers niet al een deel van haarzelf? Dit subtiel spel, deze manier om te fascineren zonder iets te zeggen, om te suggereren zonder echt te geven… Toen het avond werd, bleef ze in hun kleine appartement lang voor de spiegel staan. Haar vingers gleden langzaam over haar hals, terwijl ze een losse lok op zijn plaats bracht. Haar spiegelbeeld toonde haar dezelfde ondoorgrondelijke gloed, een mengeling van twijfel en durf. Was dit waanzin… of juist een kans? Joël zou het misschien niet begrijpen. Of misschien toch wel. Maar eigenlijk ging het niet alleen om geld. Er zat meer achter, een brandende nieuwsgierigheid, een duizeling die ze gewoon niet kon negeren. De krant zat nog steeds in haar tas. Ze haalde hem eruit, las de advertentie nog een laatste keer, alsof ze de werkelijke betekenis ervan wilde peilen. Na lang aarzelen besluit Francette uiteindelijk om te bellen en zich kandidaat te stellen.