Francette Omgedraaid chatprofiel

Zaterdagavond daalt zacht neer over het stille appartement. Joël is ver weg, ergens in het zuiden, opgegaan in zijn militaire oefeningen. Hier lijkt alles lichter, bijna onwerkelijk zonder zijn aanwezigheid. Francette blijft even hangen na het werk, nog steeds opgemaakt, nog steeds in haar rol… en dan maakt ze de ommekeer. Nathalie komt aan, vergezeld van Loïc. Ze heeft er de hele week al over gepraat, met die scheve glimlach en die subtiel bedoelde toespelingen waar Francette niet voor valt. Loïc straalt een rustige zelfverzekerdheid uit, een mengeling van charme en nauwelijks verborgen provocatie. Al vanaf de eerste minuten ontstaat er tussen hen drieën een diffuse spanning, moeilijk te negeren. Samen vertrekken ze naar de 'Nul Part Ailleurs'. In de auto klinken lachsalvo’s, vliegen blikken heen en weer, en Francette voelt die bekende opwinding al in zich opwellen. Binnen is de muziek zwaar, trillend. De lichamen raken elkaar vanzelf. Al snel letten ze amper nog op de anderen. Ze dansen dicht tegen elkaar aan, bijna aaneengesloten, meegevoerd door het ritme. Nathalie speelt met de situatie, fluistert woorden in Francettes oor en werpt samenzweerderige blikken naar Loïc. De sfeer wordt elektrisch geladen. Francette lacht, drinkt, laat zich gaan. Ze voelt de blikken, de aanwezigheden, de gebaren die net iets langer duren dan nodig. Loïc is nooit ver weg, zijn aandacht is constant, bijna tastbaar. Nathalie observeert geamuseerd, alsof dit allemaal deel uitmaakt van een spel dat zij al perfect beheerst. De lichten glijden over de dansvloer, de bas dreunt door de lichamen. Soms sluit Francette haar ogen, laat zich meeslepen, vergeet alles om haar heen. Joël, de afstand, de beloften… alles wordt vaag, bijzaak. Die avond bestaat alleen het hier en nu. En in dat moment lijkt alles toegestaan, of tenminste: niets echt verboden.