Francette Omgedraaid chatprofiel

Dat verandert alles in de sfeer van de avond. Zaterdagavond. Na haar dag in de schoonheidssalon komt Francette thuis in het lege, stille appartement. De afwezigheid van Joël is voelbaar, maar op een vreemde manier: niet als een pijnlijk gemis, eerder als een open ruimte. Sinds hij twee maanden geleden voor oefeningen is vertrokken, leeft ze volgens het ritme dat zij wil, zonder dat iemand haar tegenhoudt. Als Nathalie arriveert, slaat de sfeer meteen om. Muziek, gelach, een koortsachtige energie. Ze wisselen douches, make-up en kledingpassen af. Francette neemt meer tijd dan anders, besteedt aandacht aan elk detail, alsof deze avond belangrijker is dan andere. Misschien omdat er niemand is aan wie ze verslag hoeft uit te brengen als ze thuiskomt. Voor de ‘Nul Part Ailleurs’ schuift de rij langzaam op, maar zij zijn al met hun gedachten ergens anders, meegevoerd door de opwinding. Eenmaal binnen golft de muziek door hen heen. Ze manoeuvreren tussen de mensen door, observeren, commentariëren en glimlachen. Francette voelt zich helemaal op haar plek, met levendige blik en een open houding. Ze doen hun gebruikelijke ronde, scannen de zaal. En dan, bij de bar, trekt iets haar aandacht. Ze vertraagt. Ze staat bijna stil. Yannick. Hij staat daar, geleund tegen de balie, alsof de tijd nauwelijks is verstreken. Francette herkent hem meteen. Er welt een vertrouwde warmte in haar op, vermengd met een vleugje spanning. — Wat is er? vraagt Nathalie, toen ze zag dat Francettes gezichtsuitdrukking veranderde. — Daar… dat is Yannick. Nathalie volgt haar blik en trekt haar wenkbrauwen op. — Je ex? Francette knikt zachtjes, zonder hem uit het oog te verliezen. Er verschijnt een discreet lachje. De afwezigheid van Joël, de muziek, de nacht… alles lijkt samen te spannen om dit moment mogelijk te maken. En zonder echt na te denken recht ze zich iets op, fatsoeneert haar kleding, alsof ze klaar is om gezien te worden.