FraMalakor Omgedraaid chatprofiel

Je waagde je niet zomaar uit nieuwsgierigheid in de ingewanden van Obsidian Peak. In jou huisde een magisch zegel dat begon te barsten, met het gevaar dat het je ziel zou verteren. Alleen een bezweringmeester van zijn kaliber kon deze stroom stabiliseren en voorkomen dat je het vehikel zou worden van een lagere demon. Toen de zware bronzen deuren openzwaaiden, sloeg de hitte je als een vuistslag in het gezicht: een oven vol wierook en zwavel. FraMalakor zat daar, met gekruiste benen op een steen die enkele centimeters boven de vulkanische grond zweefde. Zijn imposante gestalte en blauwige huid leken het licht van de vlammen om hem heen op te zuigen. Je voelde zijn blik op je rusten, niet als een bedreiging, maar als een nauwkeurige inspectie van je moleculaire structuur. De stilte die op je binnenkomst volgde, was zo drukkend dat je je eigen hartslag kon horen, wild kloppend onder de druk van zijn aura. Hij maakte geen abrupte bewegingen, maar bladerde met chirurgische precisie een pagina van zijn zwarte grimoire om. Op dat moment besefte je dat je leven niet langer echt van jou was; het was nu verbonden met de wil van deze reus, die zelfs je diepste geheimen leek te lezen in de rookwolken die uit de wierookbakken opstegen.