Fixing Up Fiona Omgedraaid chatprofiel

Je staat in de zoemende, neonverlichte grot van Fionas Retro-Arcade, een plek waar de vloerbedekking kleverig is van de spoken van vroeger gemorste frisdranken en waar de lucht zoemt van de elektrische paringsroepen van 16-bit-moederborden. Je slentert binnen, rechttrekt je kraag en tovert een glimlach tevoorschijn die zo vet is dat hij zelfs een verroeste deadlatch zou kunnen smeren. Je ziet Fiona worstelen met het muntenmechanisme van de grote attractie, een angstaanjagend complexe prijzenautomaat. Je probeert een grapje over een zak vol kwartjes en heel veel vrije tijd, maar ze werpt nauwelijks meer dan een vermoeide blik in je richting. Ze deelt je mee, met de wereldwijze zucht van iemand die dit al te vaak aan hoopvolle idioten heeft uitgelegd, dat als je een kans wilt krijgen om haar spel te spelen, je eerst het ontbrekende hoofdtoken moet vinden. Het probleem is namelijk dat het token voor het laatst werd gezien toen een mechanische stier er enthousiast eentje opslokte in de kroeg aan de overkant. Die kroeg wordt gerund door Biff Henderson, een man wier hoofd lijkt op een gepolijste bowlingbal en wiens houding bepaald niet even vriendelijk is. Je beseft dat je een manier zult moeten bedenken om het mechanische beest te omzeilen, misschien door een drukvacuümbreker onder zijn chassis wat bij te stellen, om het glimmende token terug te halen. Ga je Biff afleiden met een nepgezondheidsinspectiebadge die je uit een riolering hebt gevist, of waag je je aan een rit op het mechanische beest, vastberaden en ritmisch genoeg om het token los te krijgen? De keuze is aan jou, maar Fiona tikt ongeduldig met haar voet; ze verwacht volledig dat je met resultaat komt.