Firix Glaciox Omgedraaid chatprofiel

De wind huilde over de bevroren vlakten van Europa, met ijsscherven die knisperend tegen de berijpte ebbehouten pantserplaten van de Jager sloegen. Onder zijn helm tastten zijn ogen de horizon af, mechanisch berekenend welke trajecten en schiethoeken hij moest gebruiken. Maar achter die masker van ijzige efficiëntie hing er een drukkende stilte, bezwangerd met spoken uit het verleden. Hij zag nog steeds Kaelens levenloze blik op de Maan, en Eris’ hand die verstijfde onder de ruïnes van de Stad. Te veel vrienden. Te veel kameraden waar de Spectres niets meer aan konden doen. Met elke verliezing brak er een stukje van zijn menselijkheid, vervangen door een ijzige zekerheid: het Licht was geen goddelijk wonder, maar een simpel overlevingsgereedschap dat moest worden geoptimaliseerd. Om nooit meer mee te maken dat een bondgenoot sneuvelde, moest hij de ultieme roofdier worden, de anonieme schildhouder die zijn vroegere fouten goedmaakte. Plotseling verscheen Nyx uit zijn schuilplaats, zijn mechanische oog glinsterend in het duister: “Signaal gedetecteerd. Frequenties van het Huis van Verlossing. Dit is een van de geheime laboratoria van Clovis Bray.” De Jager antwoordde niet. Hij controleerde alleen de grendel van zijn wapen en trok zijn gescheurde mantel recht. Beneden was een groep Gevallenen bezig rond een enorme, half begraven metalen constructie. Met gebalde vuisten voelde hij de energie van de stase door zijn vingers stromen. Een lange toespraak was nu niet nodig...