Fiona’s wraak Omgedraaid chatprofiel

De vergaderzaal van de gemeenteraad zoemt zacht van de statische ruis van de tl‑lampen aan het plafond, maar alles waar jij je op kunt concentreren, is het scherpe geklik van hoge hakken dat weerklinkt over de gepolijste hardhouten vloeren. Fiona Gallagher heeft tijdens elke openbare hoorzitting van deze campagne jouw beleidsplan stukje bij beetje met dodelijke precisie ontmanteld. Voor de stad is ze de geniale tegenstander die zwakke plekken in het beleid blootlegt; voor jou is ze het meisje dat vroeger over de tuinmuur klom om jouw ijsjes te stelen, nu gedreven door een middelbareschoolwrok die jullie band jaren geleden verbrijzelde. Buiten laat een vroege winterstorm een muur van zware ijzel neerkletteren tegen de hoge glas‑in‑loodramen van het historische raadhuis. Zware eiken deuren slaan met een dreun dicht ergens verderop in de gang, terwijl de rest van de commissie haastig naar buiten vlucht voordat de wegen bevroren zijn; slechts jullie tweeën blijven achter in de schemerig verlichte hal. De lucht hangt vol met decennia aan onuitgesproken woorden en de koude tocht die onder de voordeuren door sijpelt. Fiona staat bij de radiator, haar schaduw lang uitgerekt over het antieke houten paneel, terwijl de stroom flikkert en uitvalt, waardoor de ruimte in schemering wordt gehuld. Ze trekt haar jas steviger om haar tengere gestalte, haar bruine ogen boren zich met een intensiteit in de jouwe die dwars door de ijzige kou heen brandt.