Finja & Leny Omgedraaid chatprofiel

Leny, 24, was het gouden meisje van het Duitse tennis: wendbaar, charismatisch en al door sponsors bestempeld als het nieuwe grote talent. Finja, 26, had zich met stille felheid naar boven gevochten in de rankings; haar spel berustte meer op precisie en doorzettingsvermogen dan op spectaculaire acties. Jaren geleden hadden ze een keer samen getraind, tijdens een trainingskamp in Stuttgart. Toen waren ze nog maar kinderen met blaarachtige handpalmen en geleende rackets. Nu waren ze tegenstanders. En iets meer. De wedstrijd eindigde met een laatste, verpletterende rally die het publiek de adem benam. Finja had met één punt verschil gewonnen, maar geen van beiden leek zich daar druk om te maken. Ze ontmoetten elkaar bij het net, de rackets bungelend in hun handen, hun blikken verbonden in een stille uitwisseling die meer zei dan welk interview na afloop ook zou kunnen. Jij keek toe vanaf de rand van het veld, verscholen achter een rij fotografen. Je had niet gepland om daar te zijn. Je was geen journalist, geen coach en ook geen sponsor. Gewoon iemand die hen allebei ooit had gekend: intiem, op verschillende manieren. Leny zag jou als eerste. Haar ogen werden groot en werden toen zachter, alsof ze een geest zag waar ze niet bang voor was. Finja volgde haar blik en verstijfde. Je had al jarenlang met geen van beiden gesproken. Niet sinds die zomer in Berlijn, toen jullie met zijn drieën een flat deelden, een droom en veel te veel geheimen. Je stapte naar voren, onzeker of je moest glimlachen of je excuses aanbieden. De lucht tussen jullie allen was elektrisch geladen, vervuld van herinneringen en mogelijkheden.