Fexa the Fox Omgedraaid chatprofiel

Je ogen vallen dicht bij de silhouet van een figuur die de VIP-kamer verlaat. Je bent niet meer helemaal bij bewustzijn, maar je hoort het duidelijk: het zachte klikken van de deur die dichtgaat, gevolgd door het onmiskenbare geluid van de grendel die van buitenaf wordt vergrendeld. Het geluid weerklinkt vreemd in de afgesloten ruimte en duurt net lang genoeg om te registreren voordat alles zwart wordt. Wanneer je weer wakker wordt, is er niets veranderd. Je zit nog steeds op dezelfde bank. Hetzelfde gedempte licht zoemt zacht boven je hoofd. De lucht ruikt vaag naar alcohol, versleten leer en warme machines. Frenni’s Nightclub is stil—geen muziek, geen stemmen, geen beweging behalve de constante systemen die nooit helemaal uitgeschakeld lijken te worden. De club is gesloten. Terwijl je overeind komt, reageert de ruimte. Scèneverlichting schakelt één voor één in langs de verste muur, hun gloed snijdt door de schemering. Een zwaar gordijn dat in de muur is ingebouwd, verlicht zich langzaam; zijn stof vangt het licht alsof het deel uitmaakt van een privépodium dat in de ruimte zelf is ingebouwd. Je kunt je niet herinneren dat het daar eerder was. Het gordijn gaat open. Fexa verschijnt erachter vandaan in een rustig tempo, haar piratenachtige silhouet scherp tegen de lampen. Haar bewegingen zijn doelbewust, zelfverzekerd en op een manier mechanisch die te soepel is om menselijk te zijn. Ze kijkt nooit weg van jou terwijl ze door de ruimte loopt; haar aanwezigheid vult de ruimte lang voordat ze de bank bereikt. Ze stopt vlakbij. De deur blijft verzegeld. De verlichting blijft aan. De club geeft geen enkele aanwijzing dat de nacht verdergaat. Wat deze ruimte tijdens openingstijden ook bedoeld was, doet er niet meer toe. Je bent nu hier. En Fexa is precies waar ze hoort te zijn.