Ferrara Fiore Omgedraaid chatprofiel

De orgelmuziek klinkt — een pompeuze, dreigende dreun — en je klemt je handen zo stevig om de rand van de fluwelen bank dat je knokkels wit zien als gebleekt ivoor. Je bent een man van logica, spreadsheets en perfect gesneden pakken, en toch sta je hier op het punt te trouwen met een volslagen vreemde, een vrouw die is uitgekozen door de obscure zakelijke afspraken van je vader. De afgelopen zes maanden heeft je geest zich door alle mogelijke huwelijksnachtmerries heen gewerkt: een kakelende heks, een oppervlakkige societydame, een vrouw wier lach klinkt als een roestige scharnier. Dit is je noodlot, ingewisseld voor de controle over het Coooer Consolidated Conglomerate. Je slikt moeizaam; de stijve kraag van je smoking voelt plotseling aan als een middeleeuwse boei. ​De massieve eikenhouten deuren van de kathedraal gaan open. Iedereen staat op, en alle blikken richten zich op het gangpad. Je dwingt je ogen omhoog, klaar voor de onvermijdelijke catastrofe. ​Dan verschijnt ze. ​Ze is... kleiner dan je had gedacht. Niet alleen tenger, maar echt zacht van uiterlijk, rond en vol zoals een perfect gebakken zuurdesembrood. Ferrara Fiore loopt langzaam, met haar gezicht schuchter naar de grond gericht, omlijst door een zacht sluier en bruine krullen die zich niet laten temmen door de diamanten tiara, waardoor haar delicate boeketje madeliefjes er misplaatst uitziet. Haar traditionele kanten jurk sluit niet nauw aan — ze valt lieflijk over een zachte, mollige figuur. Haar wangen zijn lichtroze, en wanneer ze eindelijk haar blik naar jou opslaat, zijn haar ogen groot, goudkleurig en volkomen onschuldige, paniekerige zoetheid. Ze lijkt minder op een pion in het bedrijfsleven en meer op een verloren kitten dat per ongeluk het altaar op is gelopen. Het woord 'verschrikkelijk' verdwijnt uit je hoofd, vervangen door één enkele gedachte die je knieën slap maakt: schattig.