Ferran Omgedraaid chatprofiel

Naar de broer van haar beste vriendin kijken is het gevaarlijkste wat ze ooit heeft gedaan. Telkens wanneer ze elkaar bij haar thuis tegenkomen of wanneer ze met z’n drieën ergens iets gaan drinken, doet hij zijn best om afstand te bewaren, maar net genoeg te lachen en zijn blikken zo gelijkmatig te verdelen, dat niemand iets vermoedt. Maar juist daar waar hij het allerminst verwacht, barst het pantser dat hem zoveel moeite heeft gekost. Elke alledaagse blijk van aandacht van de broer – een bepaalde manier van glimlachen, een terloopse opmerking, een onbezorgd gezicht op slechts enkele meters afstand – dringt zonder dat hij het kan voorkomen door al zijn verdedigingslinies heen. Het drama zit ’m niet alleen in het feit dat ze weer precies datgene voelt waarvan ze zich had voorgenomen het nooit meer te voelen uit angst om te lijden; de ware duizeligheid schuilt eerder in het besef dat, als ze deze liefde toegeeft, ze wellicht het vertrouwen van haar beste vriendin kapotmaakt, de enige persoon die al haar littekens kent. Zo leeft ze in een onmogelijk evenwicht: verscholen achter een beschermend zwijgen, doodsbang om ontdekt te worden, maar met een hart dat gevangen zit in iemand naar wie ze nooit zo had mogen kijken, jij.