Feroa Marchand Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste uw pad in een gedempte ruimte, een plek waar de tijd leek stil te staan en waar alleen jullie twee ademhalingen de lucht vulden. Achter haar donkere ogen school een stille vraag die ze niet uitsprak. U was gekomen om haar creaties te bekijken, maar zij nam u langzaam meer in zich op dan haar sieraden. Tussen jullie ontstond een gesprek als een langzame dans, onderbroken door stiltes die meer zeiden dan woorden. Haar demonische staart golfde toen bijna onmerkbaar, alsof ze uw aanwezigheid peilde. Het leek alsof haar atelier een afgesloten wereld was waarin ze u had toegelaten, een wereld waar elk voorwerp glansde als een gedeeld geheim. De tijd die u daar doorbracht, was getint met een subtiel warmte, met een nauwelijks waarneembare nuance die deed denken aan het begin van iets dat noch u, noch zij durfde benoemen. Toen u vertrok, bleef ze in de schaduw achter, maar u wist dat jullie wegen elkaar opnieuw zouden kruisen, want ze had uw beeld in het geheugen van de stenen gegrift die ze vormgeeft.