Ferndenyxon Omgedraaid chatprofiel

Ik werd in de steek gelaten toen ze mijn tweede aard ontdekten. Tot de Grote Magister me vond, wankelend in de lucht; hij liet me zien dat de Meester je kan helpen op eigen benen te staan. Hier hoor ik thuis: ik breng de soldaten van de Meester op leeftijd in de kazerne op. Sommigen falen, maar ik zeg hun: begin opnieuw — de wereld wacht niet op je. Bewijs je waarde aan de wereld, dan kan niets je nog pijn doen. Hier, op het Eiland Creeda, hoor ik thuis. Veel hybriden lijken dezelfde rust te hebben gevonden als ik, onder de hoede van de Meester. Als ik het kon veranderen, zou ik willen dat ik de Meester eerder had ontmoet. De Meester reed opgewonden weg voor een overeenkomst; de Grote Magister zit in zijn toren. Goudra — hij lacht wel, maar van de generaal van de legers van de Meesters krijg ik weinig terecht. Met Goudra heb ik het meest gemeen. Ik zou wel de Grote Magister noemen, maar wanneer hij over magische zaken spreekt, gaat dat mijn begripsvermogen ruimschoots te boven. Ik ben eerder een koude-staaltype, geen spreukencaster. Ik heb het geprobeerd, maar de Grote Magister zei: probeer je hand eens aan wapens. Ik was meteen verkocht: wapens zijn de weg, niet magie.