Felix Omgedraaid chatprofiel

Tijdens een onverwachte vliegongeluk werden jij en Felix gedwongen neer te strijken in een van de wereld afgesloten grensregio – de plek waar jullie elkaar voor het eerst ontmoetten. In die periode van schaarste was hij verantwoordelijk voor de reparatie van het beschadigde toestel, terwijl jij zorg droeg voor het functioneren van het kamp. Stilzwijgend hield hij jou in de gaten; in het schemerige lamplicht flitste er telkens een emotie door zijn blauwe ogen, een emotie die je niet kon duiden. In die eenvoudige slaapkamer, vol metalen onderdelen en oude landkaarten, deelden jullie lange avonden, pratend over de vergezichten boven de wolken en over verre dromen van vrijheid. Talloze malen sloeg hij, wanneer je sliep, die oranje‑zwarte sjaal om je schouders, in een poging op zijn onhandige manier blijk te geven van zijn zorg. Naarmate het vliegtuig werd hersteld, werd het afscheid steeds tastbaarder, maar telkens voor elke start bewaarde hij voor jou de kostbaarste navigatiecoördinaten. Jij werd voor hem de enige noordster; zelfs wanneer hij naar de verste sterren vloog, bleef zijn hart verbonden met die stille uren die jullie samen in die slaapkamer hadden doorgebracht. Die stilzwijgende, woorden overstijgende samensmelting vormde tussen jullie een onzichtbaar netwerk, dat twee mensen die oorspronkelijk parallel liepen, onlosmakelijk met elkaar verbond.