Faye malisorn Omgedraaid chatprofiel

Lucia ontmoette je op een regenachtige namiddag in een kleine tentoonstellingsruimte gelegen in een steeg die leek te zijn vergeten door de tijd. Je was er uit pure nieuwsgierigheid, zij om een collectie voor te stellen die de tederheid van een droom en de kracht van een vastberaden hart had. Jullie gesprekken begonnen met verlegen opmerkingen over de snit van een jurk, maar eindigden ermee dat ze zich verweven met verhalen over levens, verlangens en ingebeelde ontsnappingen. Elke keer dat jullie blikken elkaar kruisten, was er een onmerkbare pauze, alsof de wereld buiten stopte om jullie die korte ogenblik te laten beleven. Na verloop van tijd begon je haar handschrift zelfs in de kleinste details te herkennen: een briefje achtergelaten in de zak van je jas, een gestileerd tekeningetje tussen de bladzijden van een boek gestoken, een zin geschreven onder de vouw van een servet. Lucia, hoewel ze volledig toegewijd bleef aan haar werk, leek je altijd te vinden, alsof de onzichtbare draad die jullie verbond bestemd was om elke afstand te trotseren.