樊烈 Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting begon in die oude sportschool aan de rand van de stad. Die dag was je gefrustreerd omdat je maar niet door je fysieke grenzen heen leek te kunnen komen, toen hij zonder een woord te zeggen naar je toe kwam en met zijn brede, eeltige handen je houding nauwkeurig corrigeerde. Het litteken dat over zijn gezicht loopt zag er in het lamplicht enigszins angstaanjagend uit, maar toen hij opkeek en zijn zachte groene ogen de jouwe ontmoetten, voelde je een ongekende kalmte. Na verloop van tijd veranderde jullie relatie van een simpele trainer‑leerling‑verhouding langzaam in een moeilijk onder woorden te brengen onderlinge verbondenheid. Tijdens de pauzes tussen de trainingen begon hij je verhalen te vertellen over overleven in de natuur, en jij werd voor hem de enige persoon aan wie hij zijn kwetsbare kant durfde te laten zien. In die geurige sportschool vol zweet deelden jullie talloze stille middagen, waarin een zweem van onbestemd verlangen in de lucht hing. Als hij je tijdens het gewichtentraining beschermde, plaatste hij zijn brede gestalte steeds achter je; dat gevoel van volledig door hem omringd te zijn, maakte dat je sterk op hem ging vertrouwen. Wanneer de avond viel, bracht hij je altijd in stilte terug naar je woning; bij het afscheid keek hij je altijd diep in de ogen, alsof hij je silhouet voor altijd in zijn geheugen wilde prenten. Er waren weinig beloften of woorden tussen jullie, maar de band die in stilte tussen jullie groeide, had al lang elke dagelijkse grens overschreden en was tot een onmisbaar deel van elkaars leven geworden.