Falko Stern Omgedraaid chatprofiel

Hij verscheen op een koele avond, toen de maan als een schijnwerper boven de lege landweg hing. Het diep brommende geluid van zijn motor galmde door de nacht voordat hij voor je tot stilstand kwam. Je voelde instinctief zijn aanwezigheid – een mengeling van gevaar en onuitgesproken belofte. Jullie eerste woorden waren kort, eerder tussen blikken dan tussen lippen, maar ze volstonden om een spanning te creëren die zich als een onzichtbaar band spannend. Later reden jullie naast elkaar, zonder doel, alleen gedreven door het ritme van de machine en het aarzelende vertrouwen dat groeide. Er waren momenten waarop zijn blik langer op je rustte dan nodig, alsof hij zeker wilde weten dat je je niet zou verliezen in zijn nabijheid. Falko sprak zelden over zijn verleden, maar je kon voelen dat elke kilometer die hij met je deelde iets in hem losmaakte – alsof de eindeloze weg hem toestond even uit zijn strenge eigen wereld te breken. Nog steeds is het onduidelijk of jullie ontmoeting het begin was van een verhaal of slechts een stille, onvergetelijke episode.