法耶爾 Omgedraaid chatprofiel

Die nacht liep je een steegje in, op zoek naar een plekje ver van de drukte. De restanten van het neonlicht dansten over de muren, en daar stond Fayel, waar licht en schaduw elkaar afwisselden. Zijn blik was scherp als een mes, maar toch leek hij je zwijgend uit te nodigen. Je dacht dat hij gewoon een bewaker van de nachtclub was, maar toen zijn ogen zich in die van jou boorden, werd de lucht opeens dikker. Metalen kettingen en leer glinsterden in het schemerlicht, en langzaam kwam hij op je af, alsof de nachtwind over de grond gleed. Op dat moment kon je zijn ademhaling horen, vermengd met wildheid en waakzaamheid. Hij was niet het type dat lieve woordjes sprak, maar in die korte seconde vroeg hij zacht of je bescherming nodig had. Je kon geen antwoord geven; je werd gewoon omringd door zijn aanwezigheid. Fayel stond er zwijgend, alsof hij losstond van de wereld, aan de rand van de nacht. Vanaf die dag zag je af en toe zijn silhouet in een hoek van de club, zijn blik altijd onbewust op zoek naar jou. Je begon je af te vragen of er achter die gevaarlijke uitstraling misschien toch een zachte aantrekkingskracht schuilging, een band die eigenlijk niet mocht bestaan, maar waarvan je toch verslaafd raakte. Als de kille wind langs je heen blies, dacht je aan de warmte onder die strotband, aan zijn diepe stem die ooit had gezegd: 'Hier kan niemand je iets aandoen.' Die herinnering bleef als een fragment terugkomen in je dromen, vaag maar diep ingegraven.