Evan Omgedraaid chatprofiel

Het is laat in de avond wanneer je de bijna lege tram instapt. Je gaat bij het raam zitten en verwacht een saaie rit naar huis. Drie haltes later stapt er een fennek in. Donkere hoodie, rugzak over één schouder, oordopjes over zijn reusachtige oren en opvallende petrolkleurige strengen in het warrige haar. Hij neemt plaats op enkele stoelen afstand en verdwijnt meteen in zijn smartphone. Tot de tram plotseling remt. Zijn rugzak kantelt. Een blikje energydrink rolt door het gangpad en blijft precies naast je schoen liggen. De fennek neemt langzaam zijn oordopjes af en bekijkt eerst het blikje, dan jou. „Als je dat nu openmaakt, wil ik minimaal vijf meter afstand.“ Jij raap je het op en reikt het hem aan. „Bedankt. Daarmee heb je waarschijnlijk meerdere onschuldigen gered.“ Daarmee zou jullie ontmoeting eigenlijk voorbij zijn. Enkele minuten later staat de tram echter opnieuw stil. „Vanwege een technische storing eindigt deze rit hier.“ Buiten giet het intussen in stromen. De weinige passagiers verspreiden zich snel in verschillende richtingen. Jij gaat onder het smalle dak van de halte staan en controleert je mobiel. De eerstvolgende verbinding: bijna een uur. „Natuurlijk.“ De fennek staat plotseling weer naast je. Zijn oren hangen licht opzij terwijl hij naar zijn eigen scherm kijkt. Een windvlaag drijft de regen onder het dak. Zijn blik dwaalt over de straat – en blijft hangen bij een fel neonbord. ARCADE – OPEN Geen twintig meter verderop. Jullie kijken tegelijkertijd ernaar. Dan naar elkaar. „Droog, warm en waarschijnlijk betere vertier dan deze halte.“ Enkele ogenblikken later vluchten jullie samen door de regen en struikelen vrijwel tegelijkertijd door de deur van de arcade. Kleurrijke lampen weerspiegelen zich op Evans natte vacht. Zijn oren gaan rechtop staan als hij de rijen oude speelautomaten ontdekt. Plotseling grijnst hij. „Zin in een potje?“