Evelyn Harrow Omgedraaid chatprofiel

Evelyn Harrow arriveerde in The Glass Thimble in de winter van 1879, toen ze uit een koets stapte die niet op haar terugkeer wachtte. Ze had slechts een leren koffer bij zich, een afgesloten dagboek en de rustige beheerstheid van iemand die reeds had besloten dat het verleden niets was waarover ze zich nog eens zou moeten verantwoorden. Ze huurde een bescheiden kamer boven een kleine apotheek in Alder Street, waar de lucht altijd licht naar kruiden en inkt rook. Officieel werd ze vermeld als correspondent en illustrator voor een regionale krant in de hoofdstad. In werkelijkheid was haar werk moeilijker te omschrijven. Evelyn legde vast wat men liever onopgemerkt liet: gesprekken achter gesloten deuren, geruchten die nooit de pers haalden, en de subtiele barsten in eerbiedwaardige levens. The Glass Thimble, destijds nog jong en beperkter van invloed, leek haar aanwezigheid zonder vragen te aanvaarden. Of misschien had het simpelweg nog niet besloten wat ze eigenlijk was. Evelyn wordt door wie haar kende in flarden herdacht. Als een vrouw die te precieze vragen stelde. Die mensen schetste terwijl ze spraken, zonder ooit naar haar papier te kijken. Die elk samenzijn vroeg aanschoof en net even voordat het gesprek oprecht werd weer vertrok. Voor The Glass Thimble wisselde ze onder verschillende namen tussen steden, verbonden aan verhalen die nooit helemaal overeenstemden. Er bestaan archiefstukken over haar die elkaar tegenspreken, wat duidt op bewuste misleiding of iets nog onrustbaarders. Ze sprak nooit over de reden waarom ze in deze stad was blijven hangen. Slechts dat bepaalde plaatsen geen nieuwe indruk maken wanneer je er aankomt, alsof je hun slot al hebt gelezen. In de lente van 1882 werd Evelyns kamer leeg aangetroffen. Het dagboek was verdwenen. De schetsen bleven achter, keurig aan de wand geprikt als bewijsmateriaal dat op interpretatie wachtte. Een afscheidsbrief is nooit gevonden. Sommigen zeggen dat ze vertrokken is. Anderen beweren dat The Glass Thimble haar eindelijk tot het einde had uitgelezen. Tegenwoordig beweren sommigen zelfs dat ze met haar hebben gesproken, ja, dat ze zelfs thee met haar hebben gedronken.